Artykuły

Na półkuli północnej kiedy mamy wskazać roślinę o silnym zapachu przychodzą nam na myśl przede wszystkim lilaki, róże czy jaśminowce ale zapewne najwspanialszym zapachem wyróżnia się nieco mniej znana roślina: kielichowiec (Calycanthus subsp.). Jego kwiaty podobne nieco do magnolii wydzielają silny, owocowy aromat. Kielichowiec wonny (Calycanthus floridus) jest już od dawna uprawiany w amerykańskich ogrodach […]

Brzozy występujące na terenie Himalajów, od Afganistanu i Kaszmiru po zachodnie Chiny zaliczane były zazwyczaj do trzech taksonów: Są one wyraźnie blisko ze sobą spokrewnione i w przeszłości były wyodrębniane jako gatunki, podgatunki lub odmiany botaniczne. Wszystkie są tetraploidami i choć skrajne formy są bardzo różne, często trudno je od siebie odróżnić. Obecnie najczęściej ujmowane

Oczary od zawsze intrygują i czarują zarówno swym nietypowym terminem kwitnienia (późna jesień, zima, przedwiośnie) jak i oryginalnymi w kształcie kwiatami, z czterema wstęgowatymi płatkami w pastelowych kolorach. Wśród coraz większej liczby dostępnych w handlu odmian istnieje duża zmienność pod względem zasadniczych cech ozdobnych, takich chociażby jak kolor i wielkość kwiatów, zapach, występowanie przebarwień jesiennych czy

Niewielu ogrodników, którzy kiedykolwiek uprawiali jadalny rabarbar (Rheum x cultorum) może zaprzeczyć, że podziwiało kolumny białych kwiatostanów pojawiających się wczesnym latem. Widok to trochę i słodki i gorzki zarazem, bo oznacza, że oto minęła kolejna wiosna i kończy się właśnie sezon na świeże produkty z warzywnika. W uprawie tej rośliny zaleca się usuwać pojawiające się

Wiosną enkianty wnoszą do naszego ogrodu powiew delikatności. Ich małe kwiaty i liście kontrastują z dużo bardziej spektakularnymi krewniakami jak np. różanecznikami ale są mniej wymagające w uprawie. Rodzaj ten obejmuje od 12 do 17 gatunków oraz kilka wartych uwagi odmian. Charakterystyka rodzaju Zwisające, baldaszkowate kwiatostany dzwonkowatych kwiatów przywodzą na myśl spokrewnione taksony takie jak

Jeżeli jest gdzieś roślina, która w najpełniejszy sposób wyraża estetyczny ideał filozofii zen: Wabi-Sabi, polegający na prostocie i znajdowaniu piękna w rzeczach prostych, codziennych i niedoskonałych to za taką uchodzić mogą stewarcje. Wypływa to z ich pełnego gracji pokroju, nieregularnie i plamiście przebarwionej kory oraz z prostych, zdawałoby się wręcz surowych ale zrównoważonych w swym

Świdośliwa (Amelanchier ) jako roślina owocowa Systematyka rodzaju Amelanchier, należącego do rodziny różowatych (Rosaceae) jest sprawą trudną i skomplikowaną. Po części za sprawą powszechnego w tej rodzinie zjawiska – apomiksji, czyli typu rozmnażania, w którym dochodzi do wytworzenia nasion bez zapylenia. Często więc podawana jest bardzo różna ilość gatunków, a te same odmiany przypisywane są do

I. Występowanie Gatunek ten występuje wzdłuż zachodniego wybrzeża Ameryki Północnej od Alaski na północy (Półwysep Kenai) poprzez zachodnią Kolumbię Brytyjską w Kanadzie, stany Washington i Oregon w USA aż do rzeki Kings w północnej Kalifornii. Na wschodzie dochodzi do zachodnich stoków Gór Selkirk (w południowo-wschodniej Kolumbii Brytyjskiej), do zachodniej Montany, Gór Bitterroot w północnym Idaho i

Euonymus alatus (Thunb) Sieb. Powszechnie uprawiana w USA i w Europie z powodu spektakularnych kolorów jesiennych. W USA znana pod nazwą 'płonący krzew’ (Burning Bush) choć de facto jest to też potoczna nazwa amerykańskiego gatunku Euonymus atropurpureus. Ojczyzną tego gatunku jest północno-wschodnia Azja – Chiny (oprócz kilku południowych prowincji), Japonia, Półwysep Koreański, Syberia wzdłuż rzeki Amur

Wbrew ogólnemu przekonaniu rozmnażanie dereni jest nadal niedostatecznie poznaną umiejętnością tak wśród amatorów ogrodników jak i wśród szkółkarzy. Dla osiągnięcia pozytywnego efektu konieczny jest pewien zasób profesjonalnej wiedzy i techniki. Wybór odpowiedniej metody – odkłady, szczepienie, sadzonkowanie, siew – w zależności od gatunku wymaga już pewnego doświadczenia a czasem także i intuicji. Z powodu wolnego i

Viburnum x bodnantense – kalina bodnanteńska Czasem w języku polskim pokutuje nazwa kalina bodeńska, zupełnie niewłaściwa, jako że związek tych roślin z Jeziorem Bodeńskim jest żaden. Encyklopedycznie rzecz ujmując są to rośliny powstałe wskutek skrzyżowania dwóch azjatyckich gatunków: V. farreri (kaliny wonnej) z północnych Chin i Viburnum grandiflorum z rejonu Himalajów. Po swoich rodzicach odziedziczyły

Mahonia aquifolium, repens i x wagneri Gatunki północnoamerykańskie występują głównie w zachodniej części kontynentu. Ich zasięg jest dość rozciągnięty i sięga od Brytyjskiej Kolumbii w Kanadzie po Meksyk na południu i północną Dakotę i Kolorado na wschodzie. Tak duży obszar występowania już świadczy o dużych zdolnościach adaptacyjnych tych roślin. Istotnie oba gatunki są odporne zarówno na

Syn.: Cedrela sinensis (ang. Chinese cedar, Chinese mahogany)  Gatunek drzewa wywodzący się ze wschodniej i południowowschodniej Azji, od Korei Północnej poprzez Chiny do Nepalu, północnych Indii, Tajlandii i Indonezji. Wprowadzona do Japonii i jako roślina ozdobna do Australii, Ameryki Północnej i Europy Zachodniej (XIX w). Należy do rodziny meliowatych (miodlowatych) – Meliaceae, gdzie jest gatunkiem

Amerykańscy hodowcy od zawsze marzyli o wyhodowaniu piwonii zielnej o podwójnych, soczyście żółtych kwiatach i kilku z nich poświęciło znaczną część życia na krzyżowanie tysięcy roślin w nadziei osiągnięcia tego nieuchwytnego celu. Oczywistym od początku tworzywem stała się kaukaska piwonia Paeonia mlokosewitschii, który naturalnie ma maślano żółte kwiaty. Niestety gatunek ten w USA jest trudny w

z nasion Szyszki dojrzewają we wrześniu i październiku w pierwszym roku. Powinny być zbierane zaraz po dojrzeniu by zapobiec wysypywaniu się oskrzydlonych nasion. Zebrane jeszcze kiedy są zielone trudno się otwierają i trzeba na przemian je zwilżać i suszyć w temperaturze 38 stopni C kilka razy. Zebrane zaraz po zmianie barwy na jasnobrązową otwierają się